Michalina Frączek, E-learning Consultant, Centrum Edukacyjne IBM Polska

Jak utrzymać  równowagę między pracą, a życiem prywatnym? 

Kiedy jednak dam się ponieść pracy, tak teraz pasjonującej, że dla tej pracy czy osiągnięcia danego celu zapominam o odpoczynku, właściwym odżywianiu, codziennej psychohigienie to organizm w końcu powie pass.  Ciało mówi dość i muszę odleżeć swoje w łóżku.

Na szczęście takie sytuacje zdarzają mi się coraz rzadziej. Nauczyłam się dbać o siebie, zdrowie   dało mi znak, że powinnam spasować i zadbać o to co jest naprawdę ważne. Okazało się że nie jest to kariera w wielkiej firmie, że drabina po której wspinałam się przez ostatnie 10 lat stoi nie przy tej ścianie. Po zweryfikowaniu moich celów zwolniłam tempo, zaczęłam robić to co lubię i praca jest teraz dla mnie przyjemnością i źródłem satysfakcji. Sądzę, że praca zgodna z aspiracjami i marzeniami to jeden z najważniejszych czynników redukujących stres. Ważne aby każdy zrobił sobie rachunek sumienia swoich celów, umiejętności i zawalczył o to, by zbliżyć się do nich na drodze zawodowej. Nie trzeba od razu zmieniać firmy, są przecież różne drogi, inne stanowisko, zmiana działu, czy zakresu obowiązków. Jeżeli odnajdziemy w sobie pasję to robiąc to osiągniemy sukces, da nam ona motywację i siłę do działania i pomoże poradzić sobie z porażkami.

Zdałam sobie też sprawę, że stres nie jest czymś co nam ktoś narzuca, to jest coś co mamy w głowie. Stosuję więc różne techniki relaksacyjno - odprężające.  Są to medytacje, ćwiczenia fizyczne, spacery,  masaże, relaks (tzw. nic nie robienie - ale bez tv), tapping, od czasu do czasu coaching, szkolenia i treningi rozwoju osobistego. Medytacje i ćwiczenia nazywam psychohigieną i staram się je wykonywać codziennie. Tak jak codziennie biorę prysznic i dbam o czystość ciała, dbam o czystość umysłu i emocji. Kiedy przestaję to robić, jest to dla mnie znak, że praca zaczyna dominować moje życie. Często jest to powiązane z jakimiś problemami czy to na polu zawodowym czy osobistym. Gdy to zauważam w porę, biorę się za siebie, rozmawiam ze swoim coachem, z mężem, przyjaciółką. Czasem spojrzenie na siebie z boku pozwala nabrać dystansu poradzić sobie z problemami, które tak naprawdę są w naszej głowie.

Lata poszukiwań i pracy nad sobą dały mi przeświadczenie, że to ja tworzę swoje życie i ode mnie zależy jak się będę czuła, co będę robiła i jakie będą efekty. 

Równie ważne jest dbanie o ciało, jak i o emocje. Odżywiam się więc zdrowo, coraz mniej oglądam telewizji, medytuję i ćwiczę. Mam czas dla rodziny a przy okazji praca staje się źródłem satysfakcji.